Deel 2

by Lex Ernest

}

nov 3, 2021

“Het is woensdagochtend en ik stap op mijn fiets om naar mijn werk te gaan. Ik werk in een speelgoedwinkel waar ik mezelf omhoog heb weten te werken naar assistent bedrijfsleider in een korte tijd, nog vóórdat ik slachtoffer werd van zinloos geweld en vol ambitie zat om
eigenaar te worden van deze winkel.
Inmiddels fietsend naar mijn werk bedenk ik me ineens dat ik mijn voorraad cocaïne twv een paar duizend euro onder mijn bed heb liggen. Mijn moeder maakt elke woensdag het huis schoon, ook mijn slaapkamer. Zal ze onder mijn bed kijken? Nee, komt wel goed.
Een paar maanden geleden ben ik in de verleiding gekomen om drugs te gaan dealen. Dit is ideaal voor mij: ik heb te allen tijde toegang tot mijn eigen voorraad en verdien er aardig wat geld mee. Ik ben “on top of the world”.

Eenmaal aan het werk, rond 10:00 in de ochtend, loop ik naar de kantine achterin de speelgoedwinkel. Ik hoor de telefoon gaan. Ik kijk vanuit het raam van de kantine rechtstreeks naar de voorkant van de winkel door een lang gangpad, daar is de toonbank met de kassa. Mijn collega pakt de telefoon op en roept verontrustend mijn naam: “Lex, je moeder is aan de telefoon, volgens mij is er iets aan de hand..” Ik word lijkbleek en loop met een hartslag van 185 door het lange gangpad naar de kassa. Het is alsof ik in een slow motion beeld zit waar duizenden gedachten door mijn hoofd spoken. Ik loop achter de toonbank, ga op mijn knieën zitten en pak de hoorn op. “Hallo?” vraag ik met een trillende stem. Mijn moeder antwoord in een schreeuwende maar wanhopig droevige stem: “Lex!! Ik heb drugs gevonden onder jouw bed!! Ik weet niet meer wat ik moet doen!! Moet ik de politie bellen?? Ik weet het echt niet meer!! Jij komt nu naar huis!!” Mijn wereld stort in. Dit was het dan. Ik leefde als een God, althans dat dacht ik. De waarheid is dat ik zo ver van mezelf ben verwijderd en iedereen die van me houdt daar in mee heb gesleurd, dat ik niet weet of ik mezelf ooit nog terug ga vinden..”

lees meer

Gerelateerde posts

Deel 8

Deel 8

“Nog steeds wakker, zaterdagochtend 8:00 ‘s-morgens. Ik snuif het laatste beetje cocaïne weg en ik stuur een bericht naar de groepsapp van het...

Deel 7

Deel 7

“Mijn broer had mijn (inmiddels) schoonzus ten huwelijk gevraagd, wat ik prachtig vond en ik had gehoopt dat nog ooit mee te kunnen maken. Omdat ze...

Deel 6

Deel 6

“Ik moet ontzettend plassen terwijl we al even onderweg zijn naar de koepelgevangenis in Breda. Vragen of we kunnen stoppen is geen optie. “Dit is...

Learn More

About the Author

Lex Ernest

Praat mee!

Laat een reactie achter

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Chat openen